Informatie voor Zorgprofessionals
Angst is een normale en nuttige emotie die je waarschuwt voor gevaar. Het is in bepaalde leeftijdsfasen ook heel normaal voor een kind om bepaalde angsten te ervaren. Jonge kinderen zijn bijvoorbeeld vaker bang voor vreemden of het donker, terwijl wat oudere kinderen juist meer angsten ervaren op het sociale aspect. Angsten passend bij een bepaalde leeftijdsfase gaan vaak vanzelf weer over. Voor sommige kinderen groeit hun angst echter uit tot onneembare drempels en nog meer problemen.
Wanneer iemand regelmatig erg angstig is, deze angst uit proportie is ten opzichte van het gevaar en aanzienlijke beperkingen geeft die het leven sterk kunnen verstoren, spreken we van een angststoornis.
Angst- en stressklachten zijn wereldwijd de meest voorkomende mentale problemen en starten vaak al in de kindertijd. Deze klachten gaan vaak niet vanzelf over en kunnen weer leiden tot andere problemen zoals eenzaamheid, middelengebruik, sociale problemen, verslechterende schoolprestaties of schooluitval.
Angstklachten worden vaak niet op tijd herkend, omdat ze zich kunnen uiten op veel verschillende manieren. Het kan zich bijvoorbeeld uiten in lichamelijke klachten, teruggetrokken gedrag, of in andere gedragsproblemen of schoolweigering. Er wordt bij dit gedrag niet altijd gekeken naar onderliggende angsten.
Wanneer jongeren pas hulp krijgen wanneer de klachten zijn geëscaleerd, is er vaak een lang en duur behandelproces nodig, waarvoor ook nog eens lange wachtlijsten zijn. Bij het vroegtijdig ingrijpen kunnen de meeste angstklachten verholpen worden met bewezen effectieve interventies. Het is dus belangrijk om er zo vroeg mogelijk bij te zijn.
